***Rivâyet edilir ki: Hacı Kemâl Efendi hz.lerinin iş arkadaşlarından ve Tosyalı dervişlerinden birisi emekli olduktan sonra memleketi Tosya'ya yerleşmişler ve orada Şeyhi olan Kemâl Efendi'nin güzel ahlâk ve seciyelerden bahsetdikçe; O yörede Kemâl Efendi hz.lerini görüp sohbetinde bulunmak isteyenlerin sayısı artmış ve en nihayetinde Tosya'da Efendi hz.lerine müntesîb bir ihvân topluluğu oluşmuştur...Tosyalılar Hacı Kemâl Efendi hz.lerini ziyâret için sık sık Kırıkkale'ye gelirler ve Efendi Baba hz.leride belirli aralıklarda iâde-i ziyârette bulunurlardı.İlerleyen yıllarda Efendi hz.lerinin himmeti ile Zeyniyye Tarîkatı Şeyhlerinden Nasuhizâde ismi ile mâruf zâtın türbesine bir dergâh inşâ edilmiş ve ihvân burada cem olmaya başlamışlardır.
Her yaz Kiraz mevsimi gelince Tosyalı Dervişler, Efendi Baba hz.lerini davet ederlerdi...Davete icâbet eden Hacı Kemâl Efendi hz.leri,aile efrâdı ve ihvânından bir gurub ile Tosya giderler,orada 3-4 gün misâfir olurlardı...
Hacı Kemâl Efendi hz.leri yine bir kiraz mevsiminde Tosya'daki bir Dervişini arayıp Hafta sonu oraya gideceğini,bağ bahçe işlerini o vakitten önce halletmesini söylemişlerdir.
Kiraz satarak geçimini sağlayan o derviş, Hafta sonu Efendi hz.leri geleceği için, önünde olan 2 gün içerisinde olgunlaşmış olan kirazların hepsini daldan toplayacak ve satacaktır.Hemen acele ile çoluk çocuk Kirazlar daldan indirilir ve kasalara konur;tabi onlarca ağacın toplanması 2 günü bulur.Kasaları kamyonete yükleyip Kiraz Pazarına götürmek üzere yola çıkınca saatine bakar,Efendi Baba'nın gelmesine çok az bir vakit vardır.O sırada
"Yetiş Yâ Abdülkâdir" diye istimdâd eyleyince birden önüne çıkan motorsikletli birisine çarpar...Motordan düşen adamı güçlükle yerinden kaldırır kaldırmasınada birde bu çıktı diye hayıflanır.Efendi geldi gelecek ve onu karşılaması lazımdır...Motorsikletten düşen adam kendisinin iyi olduğunu,ufak tefek sıyrık dışında bir şey olmadığını söyler...Derviş efendi; Kusura bakmamasını acele kirazı toptancıya satacağından bahsedince; Motorsikletten düşen kişi kendisinin Meyve Toptancısı olduğunu ve kirazları kendisine satmasını söyler.Ayak üstü bir pazarlıktan sonra fiyatta anlaşılır ve Kirazlar Depoya bırakılır...
Hemen hızlıca Dergaha gelen Derviş,Hacı Kemâl Efendinin geldiğini ve içerde ihvân ile sohbet ettiğini öğrenir....
Dergâh kapısından sağ ayakla içeri girip Hûûû! diye selâm verir fakat Efendi baba selâmını almaz.Tekrar Hûûû! diye selâm verir, Efendi selâm almadığı gibi kaşları çatık vaziyette önüne bakmaktadır.Derviş Efendi içinden " Ben sözümde duramadım Efendimi karşılayamadım ondan bana kızdı herhalde" diye kapı eşiğine çöküp ağlamaya başlar...O sırada başını kaldıran Hacı Kemâl Efendi Dervişe dönüp:
" Oğlum! Üç kuruşluk dünyâ malı için Koskoca Pîr'i rahatsız etmeye utanmıyormusun...Yoruluyorlar evlâdım! Dünya işleri için onlardan yardım istemeyin" deyince Derviş, Efendi Baba hz.lerinin eline kapanır ve Şeyhinin tebessüm etmesi ile kederi sevince dönüşür...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder